Carlo Boszhard kapot van pijn, hoornvlies Ron Boszhard laat los
De gebroeders Carlo en Ron Boszhard, respectievelijk bekend van dragshows en tv-bommetjes, liggen er allebei flink af. Terwijl Carlo half instort op Oxford Street, laat bij Ron het hoornvlies spontaan los.
© RTL, AvroTros Carlo Boszhard is al decennia lang een grote ster op RTL 4 die zich laat omringen met glitter en glamour, terwijl broer Ron altijd een beetje de stuntelende tweede viool bleef. Hij maakt het kinderprogramma Bommetje, maar is eigenlijk vooral bekend als ‘de broer van’. Hoe dan ook: beide heren lagen onlangs flink in de lappenmand.
Drama in Londen
Op een doodgewone dag in Londen heeft Carlo iets afschuwelijks meegemaakt. “Daar sta ik dan, half leunend tegen een boom op Oxford Street. Dat zijn van die momenten dat ie blij bent dat even niemand je herkent. Mijn gezicht vertrekt van de pijn, want een paar seconden daarvoor ben ik door mijn rechter enkel gegaan”, schrijft hij in Televizier.
Die enkel is een zeer zwakke plek. “Dat noem ik vaak spottend mijn Monster van Toth-enkel. De Telekids-generatie weet waar ik het over heb: het was de laatste film die ik met Irene maakte. Ik deed een scène, moest snel wegrennen en ging — bam — door mijn enkel. De film werd gewoon afgemaakt, maar later bleef ik er toch last van houden.”
Zwakke plek
Wat bleek? “De enkel was niet gekneusd maar gebroken. Ook nu is het nog een zwakke plek. Voor The Moulin Rouge tape ik hem altijd in. Die dag in Londen had ik dat even niet gedaan. Maar gelukkig, niks gebroken dit keer. Dus op naar de winkels. En naar de mooie musicals die Londen te bieden heeft.”
Ondertussen gaat het thuis bij broer Ron niet veel beter. “Nou, ik heb in korte tijd even flink wat te verduren gehad. Plotseling kreeg ik te maken met gordelroos. Ik had het op mijn rug en op mijn schouder, maar ik heb ook foto’s gezien van mensen die het in hun gezicht en op hun armen hadden. Dat had ik gelukkig niet”, zegt hij in de Party.
‘Het is zuur’
Wat als het wél bij Ron op zijn gezicht had gezeten? “Dan had ik de opnames moeten laten schieten. Dan had iemand anders Bommetje moeten presenteren. Dat zou ik zuur hebben gevonden! Ik had dus in zekere zin mazzel. Toch is gordelroos vlak voor een opnameperiode niet bepaald fijn. Maar ik zei tegen mezelf: ‘Kom op Boszhard, niet zeuren!'”
Toen kwam er nog wat bij. “Het hoornvlies in mijn ene oog was losgelaten. We kunnen dat allemaal krijgen, maar als je wat ouder wordt, dan rekt dat hoornvlies een beetje uit en kan het makkelijker gebeuren. Ze hebben het opgelost door het weer vast te lassen. Nu kan ik dus zeggen dat ik ben gelaserd en gelast.”
Aan het laden ...
