Oud-sidekick Robert Jensen zelf ook door hel: ‘Geen interviews’
Het is niet alleen een moeilijke tijd voor de nabestaanden van Robert Jensen, maar ook voor zijn oud-sidekick Jan Paparazzi. Zijn vrouw en hij gaan al een tijdje door een hel heen. “Geen interviews.”
© Ruud Baan Jan Paparazzi heeft zijn plotseling overleden oud-collega en vriend Robert Jensen uitgebreid geëerd in de media, maar over de hel waar zijn vrouw en hij zelf doorheen gaan praat hij liever niet. Er is bij zijn liefdespartner Sandy van den Brink borstkanker geconstateerd en haar leven bestaat momenteel voor een groot deel uit onderzoeken en chemotherapie.
Uitzaaiingen
Voor het ziekenhuis waar Sandy behandeld wordt, houdt ze een blog bij, waarin ze over haar ervaringen schrijft. “De patholoog heeft mijn tumor beoordeeld als graad 3. De gradering loopt van 1 tot 3. Graad 3 betekent dat de cellen snel groeien en zich sneller delen, het agressievere type legt mijn chirurg uit”, klinkt het bijvoorbeeld.
Er is in haar oksel ook kanker gevonden. Chemotherapie moet dat kleiner maken. “Soms hoeven er minder klieren uit de oksel verwijderd te worden en de tumor in de borst wordt kleiner waardoor je misschien ook borstsparend kunt opereren. De belangrijkste reden is iets wat je niet ziet: het voorkomen van uitzaaiingen op andere plekken.”
Geen vragen
De Party zocht contact met Jan, die een poosje als freelancer heeft gewerkt voor het tijdschrift. “Als we Jan bellen om te vragen hoe het momenteel met hen gaat, geeft de doorgaans zo makkelijk pratende presentator aan dat hij vragen vanuit de media en interviews even naast zich neerlegt, omdat alles nog zo onzeker is.”
De radiomaker laat weten: “De situatie is nu gewoon te kwetsbaar om er iets zinnigs over te zeggen. We zijn de afgelopen weken en maanden heel vaak in het ziekenhuis geweest. Er is nog niks echt concreet duidelijk.”
Positief
Jan vindt het prettig dat Sandy het allemaal van zich af kan schrijven. “Dat Sandy haar blogs schrijft, werkt therapeutisch en bovendien voorkomt het veel vragen. We blijven ontzettend positief, we hopen er het beste van en we zien het hele proces van behandeling met vertrouwen tegemoet.”
Hij besluit: “Verder hoop ik dat iedereen begrijpt dat wij dit samen in alle rust willen doen, ik wil benadrukken dat ik geen interviews geef.”