Angela de Jong durft Mounjaro niet te noemen: ‘Bang voor boete’
Angela de Jong durft in de media niet meer de naam te noemen van het afslankmiddel dat ze gebruikt, Mounjaro. Ze is bang dat ze dan een heel hoge boete krijgt. “Ik kan het geld niet missen.”
© RTL Er zijn een aantal opiniemakers die zich in de media herhaaldelijk lyrisch uitlaten over afslankmedicijnen. Zo zat Antoinnette Scheulderman jubelend aan de talkshowtafel van Eva Jinek en heeft ook Angela de Jong haar persoonlijke succesverhaal al talloze keren verteld, verspreid over allerlei platforms. Maar dat is behoorlijk risicovol.
Eén nacht ijs
Nederlandse media hebben boetes van tienduizenden euro’s gekregen voor berichtgeving over Ozempic, Wegovy en Mounjaro. Waarom? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) vindt dat sommige artikelen over de afslankmedicatie neerkomen op publieksreclame voor geneesmiddelen.
DPG Media, de werkgever van Angela de Jong, kreeg bijvoorbeeld een boete van 51.000 euro voor artikelen in de Volkskrant en het AD. De IGJ zegt tegen de NOS: “Het gaat om de combinatie beeld en tekst. Is het aanprijzend, worden voor- en nadelen genoemd, hoe vaak wordt de merknaam genoemd in het geheel? We gaan niet over één nacht ijs.”
Mond gesnoerd
Stopt Angela nu met jubelen over het afslankmedicijn dat ze gebruikt? Nee, zegt ze in het AD. “Ik laat me de mond niet snoeren: afvalmedicatie heeft mijn leven veranderd en dat móet iedereen weten.”
Het is volgens haar ‘bizar’. “We mogen als journalisten wél lovend schrijven over elk merk stofzuiger, ijs en stroopwafels, maar niet over de positieve effecten van nieuwe medicijnen die de potentie hebben levens te verbeteren en een revolutie in de maatschappij te ontketenen.”
Obesitas
Die afslankmedicatie kan volgens Angela niet vaak genoeg onder de aandacht worden gebracht. “Hoe vaak zijn we de afgelopen decennia als consumenten niet gewezen op de risico’s van overgewicht en obesitas?”
Er worden kapitalen belastinggeld uitgegeven om ons bewust te maken van de gevolgen, zegt ze. “En nu zijn er eindelijk middelen op de markt die dat alles mogelijk en net wat makkelijker maken, maar daar mogen we dan niet over schrijven?”
‘Ik durf niet meer’
Angela durft alleen niet meer te benoemen wélk afslankmiddel ze gebruikt, maar wel dat ze het zelf bekostigt: 350 euro per maand. “De naam van het middel dat ik gebruik, meld ik hier overigens bewust niet. Want ik wil geen boete. Ik kan het geld niet missen, zoals u zult begrijpen.”
Dat deed ze eerder wel, ook in haar AD-column. Toen deed ze haar beklag over de hoge kosten. “In landen als Iran en India kunnen ze de middelen nu al spotgoedkoop maken, voor soms maar een tientje per maand. Dat is nogal een verschil met de 350 euro die ik maandelijks neertel voor 7,5 mg Mounjaro.”
Filemon ook bang
Ook Filemon Wesselink, die een reportage over Ozempic maakte, durft geen merknaam meer te noemen. “Ja, ik had een lange reportage gemaakt over een bepaald middel. Ik ga ook serieus die naam niet noemen, want dat kan me 50 duizend euro kosten”, zegt hij in De Oranjezomer van gisterenavond.
Presentator Thomas van Groningen, die zelf ook Ozempic gebruikte maar last had van horrorbijwerkingen: “Hij heeft het over Ozempic, beste mensen thuis. Ozempic!”
Filemon: “Die 50 is voor jou, hè!”
