Jan Slagter spuugde allemaal geel gal na mediarel over Eus-exit
Jan Slagter, de baas van Omroep MAX, was letterlijk doodziek van de mediarel over het op tv ‘ontslaan’ van Özcan Akyol. “Het was letterlijk gal dat ik spuwde”, aldus de omroepbobo.
© MAX, SBS Het was een unicum: Jan Slagter besloot Özcan Akyol vorig jaar zomer via tv te ontslaan als presentator van Sterren op het Doek. Hij deed dat nadat de presentator te zien was in Zomergatsen en waar hij volgens critici geen greintje berouw toonde over zijn rol in de Matthijs van Nieuwkerk-gate. “Deze man is voor mij geen knip voor de neus waard!”
‘Echt ziek van!’
Jan heeft daar achteraf veel spijt van. “Dat hele Eus-verhaal had ik niet zo moeten aanpakken”, zegt hij in de Panorama. “Ik heb tegen Shownieuws gezegd dat onze samenwerking eindigde, maar dat had ik rechtstreeks tegen hem moeten doen. Daar ben ik echt ziek van geweest.”
Hij vervolgt: “Ik weet nog dat ik op kantoor was en ineens heel misselijk werd. Het was letterlijk gal dat ik spuwde. Dat had ik nog nooit meegemaakt.”
Beschadigen
Het ergste vond hij dat het AD, de krant van Eus, toen de aanval op hem opende. Waarom raakte hem dat zo? “Omdat mensen probeerden me te beschadigen op basis van iets wat niet waar was. Op de voorpagina van het AD stond: ‘Onrust bij MAX.’ Daar was niks van waar. Ik werd aangetast in mijn integriteit en dat had ik niet zien aankomen.”
Hij vervolgt: “Ondertussen bleef ik maar misselijk, vreselijk. Het kwam weer op toen ik vanuit Hilversum terugreed naar mijn huis in Scheveningen. Ik stopte op een parkeerhaventje bij het Indisch Monument, net voorbij Madurodam. Allemaal geel gal. Er stond een klein autootje waar een oudere dame uitstapte die naar me toekwam.”
‘Ach, jongen’
Wat zei die oudere dame? Jan: “Ze zei: ‘Ach jongen, ach jongen, maak je geen zorgen, ik pak een tissue voor je.’ Ze pakte een tissue en hield me vast terwijl ik bleef overgeven. Als ik alleen al dat geluid hoor bij iemand anders, dan moet ik zelf ook overgeven en ben ik weg.”
“Maar zij was zo lief en zei: ‘Weet je, als ik jou zie, dan moet ik altijd aan mijn lieve vader denken, want onze ouders gingen naar dezelfde kerk op de Vrederustlaan in Den Haag:’ Ik vroeg naar haar naam, ze bleek mevrouw Van der Burgh te heten, ik reed naar huis, kwam thuis en het overgeven was voorbij. Wat je er ook van vindt, ik noem haar mijn engelbewaarder.”
Lieve vrouw
Jan heeft die engelbewaarder later nog bedankt. “Ik heb in een uitzending van Goedemorgen Nederland en De Kist gezegd dat ik die mevrouw graag wilde ontmoeten, daarna kreeg ik een bericht van haar dochter en toen ben ik op een zaterdagmiddag met een grote bos bloemen naar mevrouw Van der Burgh gegaan.”
“Zo’n lieve vrouw. Het doet me goed, dat een wildvreemde je komt helpen als je het moeilijk hebt. En niet omdat ik Jan Slagter ben, want haar dochter vertelde me dat ze altijd mensen geholpen heeft. Dat was het hele verhaal.”