Nicolette Kluijver vindt niet dat ze white savior is: ‘Kritiek raakt me’
Nicolette Kluijver is het niet eens met de kritiek dat ze in Gambia de white savior zou uithangen. Dat ze dit naar haar hoofd geslingerd krijgt, vindt ze onterecht. “Het raakt me, maar ik begrijp het.”
© RTL Het was tenenkrommend: Nicolette Kluijver bracht vorig jaar zomer allemaal filmpjes naar buiten waarop te zien was hoe zij en haar geliefde zich lieten bejubelen door de bewoners van een arm, Afrikaans dorpje. Ze hebben daar een hotel gebouwd en kusten elkaar uitgebreid onder het toeziend oog van de lokale bewoners. Ongepast, vonden critici.
White savior
We hebben hier te maken met twee white saviors, klonk het. Oftewel: westerse, vaak witte mensen die in arme landen goede dingen doen, maar daarbij vooral zélf in beeld willen komen als redder of held. “Ik ga zo slecht op dit soort: ‘let’s make it about me – white saviorfilantropie’”, luidde de kritiek.
Telegraaf-journalist Mark Koster sloot zich aan bij de kritiek. “Ze liet zich huilend filmen, omringd door meehollende kindjes, die ze oppakte en showde alsof ze een schat had opgegraven”, schreef hij.
‘Het raakt me’
Wat vindt Nicolette van die kritiek? “Ik heb dat ook gelezen. Het raakte me, maar ik begrijp de kritiek. Ik doe het met de beste bedoeling, het lastige van mijn werk is alleen dat er soms slecht over je geschreven wordt. Dat mag ook, iedereen mag zijn mening hebben”, zegt ze in gesprek met de LINDA.
Er wordt overduidelijk getwijfeld aan haar intenties. “Dat is waar. Ik snap dat mensen die mij zagen huilen, dachten: god, doe normaal zeg, je lijkt Moeder Teresa wel. Maar mijn emotie was echt. De kinderen waren ontzettend blij met hun nieuwe uniform: pas als ze een uniform hebben, mogen ze naar school. Dat ontroerde me.”
Superieur
Waarom brengt Nicolette dit allemaal zo uitgebreid in beeld? “Ik realiseer me ook dat het nogal superieur klinkt als ik vertel dat we het hotelpersoneel zelf opleiden. Koloniaal bijna. Zo bedoel ik dat helemaal niet. Het ding is: het maakt mij ontzettend blij en gelukkig om mensen te kunnen helpen. En ik zie dat zij blij zijn met wat er voor ze wordt gecreëerd.”
Ze vervolgt: “De wil om het zelf te doen is er, ze kúnnen het ook. Maar als je in een land in ontwikkeling leeft, is het soms wel handig als iemand je af en toe een zetje geeft. En ja, het helpt als ik een video post, want we kunnen natuurlijk wel wat reclame gebruiken.”
Gambia
Nicolette blijft daar filmpjes over plaatsen. “Het mooiste: door die video’s komen er weer allerlei mensen op ons af die ook hun steentje aan het Gambia-project willen bijdragen.”
Wanneer is het project geslaagd? “As we komend jaar voldoende goede recensies en gasten krijgen. Wie van Senegal naar het zuiden reist, komt door Gambia en rijdt bij ons langs. We mikken op zakenmensen op doorreis of toeristen die één, twee nachten blijven. Je moet bij ons niet voor een week boeken, dat is te lang.”
Er is namelijk niks te doen, behalve kijken naar vogels op een stokje. “Maar de bedden zijn heerlijk.”
Aan het laden ...
