Hélène Hendriks: ‘Ik wilde Jack van Gelder niet vijf dagen per week’

Hélène Hendriks beaamt tijdens haar eerste interview sinds de rel rond Jack van Gelder dat ze hem niet meer vijf dagen per weken aan tafel wilde. “Niet de hele week vijf dagen lang. Nee, dat klopt.”

© SBS

Jack van Gelder ligt eruit bij de talkshow van Hélène Hendriks. Er was achter de schermen wat gedoe over wangedrag, maar de bedoeling was wel om met elkaar verder te gaan. De presentatrice verraste hem echter met het nieuws dat hij niet langer vijf avonden per week zou mogen aanschuiven, en Jack wilde niet de invaller van Rutger Castricum spelen.

Hélène over Jackxit

Na lang om de hete brij heen draaien, geeft Hélène aan tafel bij Vandaag Inside haar eerste interview over de Jackxit. Ze benadrukt ten eerste dat ze nooit heeft gezegd dat Jack vanwege vakantie afwezig was bij De Oranjewinter. “Dat heb ik nóóit gezegd. Maar ik had het moeten checken. Uiteindelijk is het wel netjes gerectificeerd.”

Wilfred Genee: “Ik dacht dat je eerst zei ‘vakantie’ eerlijk gezegd.”

René van der Gijp: “Dat dacht ik ook lieve schat. Dat dacht ik echt.”

Hélène: “Ja, maar dat heb ik dus nooit gezegd. Dat stond wel in de krant.”

Genaaid door Jordi

Wie heeft dat dan in de krant gezet? Jordi Versteegden. Hélène: “Jij zegt ook: ‘Die interviews worden opgenomen.’ Die van mij ook. Dus hij kon heel makkelijk terugluisteren dat ik dat nooit had gezegd. Dan past hij dat aan, maar dat leest niemand meer.”

Wilfred: “Jordi heeft je dus eigenlijk genaaid.”

Hélène lachend: “Nee, die heeft mij niet genaaid. Die heeft het netjes aangepast, maar dat heeft niemand meer gelezen.”

Wilfred: “Even naar Jack. Jack is weg. Definitief.”

Frequentie

Hélène bevestigt dat. “Nou, hij wilde zelf niet, want wij wilden gewoon doorgaan.”

Wilfred: “Maar niet in de frequentie die hij in het verleden deed?”

Hélène bekent dan dat ze Jack niet meer zo vaak aan tafel wilde. “Nee, niet in die frequentie, dus niet de hele week vijf dagen lang. Nee, dat klopt.”

René: “Maar die frequentie was ook nooit zo bedoeld?”

Hélène: “Nee, want Rutger (Castricum, red.) was altijd de sidekick.”

René: “En toen kreeg Rutger veel werk en toen ging hij er meer zitten, Jack.”

Stempel

Waarom Hélène liever Rutger aan tafel wil dan Jack wordt haar niet gevraagd. Wel merkt Johan op: “Hij was wel een succes.”

Hélène: “Dat vind ik ook, ja.”

Johan: “Hij drukte een stempel op het programma.”

Hélène: “Dat deed hij absoluut.”

Johan: “En ik vind nog steeds dat het niet goed behandeld is door Talpa. Dit had anders kunnen eindigen.”

Wilfred: “Hoe hadden ze dat dan moeten doen, Johan? Ze hebben meerdere keren gesprekken met hem gevoerd.”

Hélène: “Nee, ik wil daar toch iets over kwijt. We moeten even een klein beetje kalm aan doen.”

Akkefietje

Hélène nuanceert de boel dan. “Er komen allerlei verhalen in de wereld en het is gewoon niet waar. Het is eigenlijk gewoon heel erg simpel en Jack heeft dat ook aangegeven: er was een akkefietje. Nou, dat kan. Ik denk dat iedereen die werkt dat wel eens heeft meegemaakt op z’n werk dat er een keer…”

Wilfred: “Er was niet één akkefietje, kom op, Hélène…”

Hélène: “Nou, noem jij ze dan op?”

Wilfred pissig: “Nou, ik heb ook een verhaal gehoord… Nou, goed… Ik bedoel: het is jouw verhaal, prima, toe maar.”

Hélène: “Ja, maar… Ik heb één akkefietje met een redacteur, daar heb ik het over.”

Wilfred: “Met die geluidsman, weet je dat ook nog?”

Geluidsman

Heeft Jack ook al een geluidsman vernederd?! Hélène: “Ik heb het er niet over dat er een keer een pittige discussie is of dat er inderdaad eens ruzie is met een geluidsman, maar dat wil nog niet zeggen dat hij continu schreeuwend, vloekend, tierend over de gang loopt en alleen maar dingen loopt door te drukken en alleen maar ruzie zoekt.”

“Dat is gewoon niet waar. En dat hij inderdaad een keer boos is geworden op een geluidsman, daar heeft hij ook sorry voor gezegd. Die dingen gebeuren. Ik vind: op het moment dat zoiets gebeurt, dan moet je gaan zitten met elkaar en dan praat je het uit. Je gaat door, ja of nee. Dat is het simpele antwoord. Wij wilden, maar hij wilde niet in die frequentie.”

Wéér boos

Wilfred stelt dat Jack tijdens dat gesprek ook boos is geworden. “Maar toen verliet hij toch ook weer heel boos het pand, na dat laatste gesprek?”

Hélène: “Ja, omdat de emoties gewoon best wel hoog opliepen, maar dat is helemaal niet gek. Als die dan zijn neergedaald en je pelt het af, dan is er niet zo heel veel aan de hand.”

Johan: “Wat ik de zwakte vind is: je haalt iemand binnen met een bijsluiter, maar je moet dan wel die bijsluiter goed lezen om met hem om te kunnen gaan. (…) Bij Jack hebben ze daar heel fel op gereageerd en ik vind het vanuit Talpa nogal wat dat ze jouw mening hebben genegeerd. Ik denk dat ik in jouw positie er niet meer was gaan zitten.”

Niet waar

Is Hélène overruled door Talpa? “Dat is niet helemaal waar, want we gingen namelijk door met hem. Dat was de intentie en dat heb ik ook drie keer bij De Oranjewinter gezegd: ‘We gaan door, we zien hem weer in De Oranjezomer.’ Alleen Jack wilde zelf niet meer door vanwege die frequentie.”

Ze vervolgt: “Ik vind wel: we hebben het nu over die geluidsman. Dat klopt inderdaad, maar is dat een reden om afscheid te nemen van iemand?”

Stop ermee

Wangedrag is een keuze, vindt Wilfred. “Het gaat erom: daar kun je toch ook mee stoppen? Je kent ook het verhaal met een van de eindredacteuren, dat ze op een gegeven moment ook zeiden van: ‘Jack, als je zo doorgaat, dan ga je maar weg’, en toen is Jack weggegaan en later weer binnengekomen en gewoon weer gaan zitten. Het is zo kinderachtig!”

Hélène: “Ja, maar kom op! Hij (Johan, red.) is toch ook een keer weggelopen!”

Johan: “Ja, ze hebben mij een paar keer van de snelweg geplukt! Hahaha.”

Hélène: “Ja, het is ook kinderachtig, maar het is toch geen reden om te zeggen: ‘Doei, toedelokie!’”

Niet zo moeilijk

Wilfred blijft bij zijn standpunt. “Als je merkt dat het bij de redactie en een aantal mensen best wel lastig valt, dan kun je er toch gewoon mee stoppen? Dan doe je het toch niet meer? Dat is toch niet zo moeilijk? We redden geen levens hier, hè, we maken gewoon tv.”

Johan: “Er is hysterisch gereageerd door de redactie en de directie van Talpa. Het had niet zo hoeven aflopen.”

Hélène besluit: “Nee, het is wel zo gegaan. Alleen we moeten het niet groter maken dan het is.”