Ging Máxima te ver met witte jurk? ‘Ongepast bij doodzieke kids’
Het is een week voor kerst als koningin Máxima opduikt bij het naar haar zelf benoemde centrum voor kinderkanker. Ze draagt een sierlijke witte jurk, maar kan dat wel? “Het is ongepast.”
© SBS 6 Koningin Máxima ging medio december op bezoek bij het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie en ontmoette daar meerdere doodzieke patiëntjes. Ze deed dat in een sierlijke witte jurk, waarvan foto’s zijn gepubliceerd op de website van het Koninklijk Huis. De grote vraag is volgens royalty-expert Rick Evers: gaat de koningin hiermee niet te ver?
‘Te aanwezig’
Rick benadrukt in de Weekend dat Máxima niet bepaald een ‘grijze mantel of ingetogen tweed’ droeg. “Uit de hofauto verscheen Máxima met een opvallende sneeuwwitte jurk met bijpassende mantel, een imposante broche daarop en een chic hoedje. De koningin is er, dat was duidelijk.”
Wat is de kritiek? “Te aanwezig, vonden sommigen. Ongepast zelfs, in een ziekenhuis vol doodzieke kinderen die vechten om hun toekomst. De kritiek volgde snel. Was dit niet te uitbundig? Te modieus? Te veel ‘Máxima’, op een plek waar stilte, ernst en ingetogenheid zouden moeten overheersen?”
Ongepast
Het is onmiskenbaar dat Máxima opviel, zegt Rick. “Maar was het ongepast? En daar wringt iets. Wie bepaalt eigenlijk wat passend is bij kinderen met kanker? Volwassen toeschouwers en hun Facebookonderbuik? Of de kinderen zelf? Het antwoord ligt al in de naam van het kinderziekenhuis, waar kinderen met kanker een kans krijgen.”
Hij vervolgt: “Máxima vond het een eer om haar naam eraan te geven. Maar kort daarna werd ze koningin. Er werd kort over nagedacht, maar toch besloten: het blijft het Prinses Máxima Centrum. Want dat is waar kinderen over fantaseren. Niet over koninginnen, maar prinsessen.”
Prinsessenjurken
Juist daarom droeg Máxima volgens Rick een mooie prinsessenjurk. “Midden in een wereld van infusen, chemo en angst stapt ineens iemand binnen die rechtstreeks uit een sprookjesboek lijkt te komen. Een echte koningin. Niet een sobere dame in een zakelijk pak. Zij verwachten een prinses, een koningin, iemand die groter is dan het leven.”
“Iemand die kleur meebrengt in een wereld die zo grijs is. Máxima heeft dat altijd begrepen. Haar rol is meer dan luisteren en handen schudden. In het geval van deze kinderen is het een ontsnapping aan hun dagelijks leven. (…) Het was geen glitterjurk, geen feestelijke couture. Het was verzorgd, waardig, zichtbaar. Zoals een koningin hoort te zijn.”