Merel Ek weigert oliebol te geven aan Geert Wilders: ‘Doe ik niet’

Merel Ek heeft laatst oliebollen uitgedeeld aan haar collega-verslaggevers in Den Haag, maar denkt er niet aan om Geert Wilders er eentje te geven. “Ze waren ook bijna op en ik wilde er zelf ook nog één.”

© SBS

Er is tijdens de formatie weinig werk voor Merel Ek in politiek Den Haag. Als ze daar rondhangt voor Hart van Nederland, dan is het vooral wachten. Heel veel wachten. “We zitten nog steeds bij het formatiegebied. Vet interessant — niet. We moeten heel lang wachten steeds en dan zitten we daar met heel veel collega’s op banken”, zegt ze in de H&M Podcast.

Wachten, wachten

Je kunt niet anders, aldus Merel. “Iedereen is aan het wachten, wachten, en we weten nooit zeker wanneer er dan iemand naar buiten komt. Alle partijen kwamen weer langs, wéér om kennis te maken met de nieuwe informateur. Ik dacht: weet je wat, ik ga — vlakbij de Tweede Kamer staat een héle lekkere oliebollenkraam — twintig oliebollen halen.”

Tien krenten en tien naturel, legt ze uit. “Die neem ik mee voor alle collega’s, fotografen, cameramensen, verslaggevers. Iedereen wilde tot mijn verbazing een oliebol. Normaal zeggen heel veel mensen: ‘Nee, nee, dankjewel’, maar iedereen wilde een oliebol. Bijna alle twintig oliebollen waren op, dus iedereen zit daar nét aan z’n oliebol.”

Poedersuiker

En wat gebeurde er toen? Merel: “Iedereen wilde ook lekker veel poedersuiker erop, en opééns, heel onverwacht, na twintig minuten al, komt Geert Wilders al naar buiten. Dus iedereen met die poedersuiker en die oliebol… Iedereen legde hem ergens neer. Op de bank, op het muurtje… Iedereen zat ook onder de poedersuiker.”

Het was allemaal vreselijk onverwacht, vervolgt ze. “Iedereen stond daar ineens van: o ja, shit, we moeten nu serieuze vragen aan Geert Wilders gaan stellen.”

Geen oliebol

Hélène Hendriks vindt het gek dat Merel geen oliebol aanbood aan Geert Wilders. “Waarom geef je hem dan geen oliebol?”

Merel: “Nou, ik denk, heel eerlijk… Ze waren ook bijna op en ik wilde er zelf ook nog één, maar ik denk dat hij geen eten zomaar mag aannemen van iemand. Dat denk ik. Tenminste, ik zou dat niet zo snel doen.”

Chocoladeletter

Daarnaast voelt Merel zich er ook niet comfortabel bij om politiek leiders als Wilders te gaan trakteren op eten. “Ik geef politici sowieso geen dingen. Ik ga geen politici trakteren op dingen en ik neem ook niets van hen aan.”

Ze besluit: “Ik heb ooit een chocoladeletter aangeboden gekregen van Mirjam Bikker. Ze zijn allemaal heel aardig, maar ik vind het niet lekker als je dingen van hen aanneemt.”