Marijke Helwegen hélemaal uit plaat bij RTV Utrecht: ‘Schreeuwen’
Marijke Helwegen is hélemaal uit haar plaat gegaan bij RTV Utrecht omdat de stagiaire vergeten was om wat rauwkostsalade neer te zetten. “Dat eten kwam maar niet en ik was uitgeput.”
© Instagram De juice dat Marijke Helwegen bij boekingen in het land vraagt om ‘sapjes, salades, de hele detox-rammelbak’ klopt, zegt de societyster in de nieuwste Weekend. De opmerking dat ‘in de praktijk niemand iets at’ is echter níet waar, klaagt ze. “Ík heb er toch wel van gegeten, of niet? Zo niet, dan was er wellicht geen tijd meer, omdat bijvoorbeeld mijn visagie uitliep.”
Gezonde hapjes
Marijke schaamt zich helemaal niet voor haar eisenlijst. “Ik vraag inderdaad altijd om gezonde hapjes en sapjes. Maar ook water en rauwkostbakjes. Die lepel ik dan helemaal uit. Ik switch tussen pecan- en cashewnootjes. Die zijn heerlijk én gezond, daar zit vitamine B in. Al deze wensen zijn inderdaad een voorwaarde voor mijn komst.”
Het hoeft niet per se van een biologische supermarkt te zijn, zegt ze heel bescheiden. “Nee hoor, die kun je overal kopen. Zo’n salade mag gewoon gekocht worden bij Dirk of Albert Heijn. Ik ben heel dun — ik heb vroeger anorexia gehad — maar eet nog steeds geen broodjes met ham of kaas.”
Iets te eten
Die salades eist Marijke niet als ze ergens maar een half uurtje hoeft te zijn, benadrukt ze. “Nee, voor als ik er een middag- of avonddeel ben. Want dan moet ik wel iets te eten hebben. Als ik eerst in de auto zit en dan de visagie in moet, om vervolgens te praten, kan ik dat niet op een lege maag doen. Als ik heb gegeten, ben ik helemaal rustig.”
Ooit hebben ze wel eens de verkeerde pinda’s voor haar gehaald. “Ja, pinda’s. Die heb ik toen ook niet gegeten. Nee, ik was niet boos. Dat kan ik me althans niet herinneren.”
Uit haar plaat
Slechts één keer was Marijke echt woest, vervolgt ze. “Bij RTV Utrecht ben ik wel boos geweest, daar had ik drie jaar een programma, vanaf 2004. Ik was moe en moest echt iets eten. Ik kan dan ook niet presteren. Maar dat eten kwam maar niet en ik was inmiddels helemaal uitgeput.”
“Iemand kwam me halen, die zei: ‘Marijke, kom nou!’ Toen gaf ik aan: ‘Er zou eten zijn, waar zijn de nootjes en salade? Ik moet nu echt iets hebben…’ ‘Ja, maar Marijke, we moeten nu op.’ Ik heb toen wel mijn stem verheven en aangegeven dat ik er al drie keer om had gevraagd en dat het op mijn lijstje staat.”